Całość przepisów VerpackG nie sprowadza się jedynie do pojedynczych obowiązków administracyjnych — to kompleksowy system obejmujący cały cykl życia opakowania, od projektowania, przez sprzedaż, aż po gospodarkę odpadową. Dla sektora spożywczego oznacza to konieczność spojrzenia na kwestie opakowań jako na integralny element produktu: surowce, konstrukcja, łańcuch dostaw i końcowe przetwarzanie wpływają na to, kto ponosi odpowiedzialność i w jakim zakresie.
W praktyce producenci żywności muszą nie tylko zarejestrować się w odpowiednich rejestrach i przystąpić do systemów zbiórki, ale także prowadzić rzetelną ewidencję mas opakowań oraz raportować dane zgodnie z wymogami; szczegóły dotyczące zakresu opakowań, w tym opakowań transportowych, znaleźć można w artykule o VerpackG, który wyjaśnia, jakie rodzaje opakowań wchodzą w zakres regulacji i jakie obowiązki z tego wynikają.
Na poziomie operacyjnym największe wyzwania to:
- zgromadzenie dokładnych danych o ilościach i rodzajach opakowań wprowadzanych na rynek,
- zarządzanie opakowaniami wielomateriałowymi oraz określenie, które elementy podlegają obowiązkom,
- koordynacja z partnerami logistycznymi i dostawcami w celu jasnego przypisania odpowiedzialności,
- dostosowanie procesów mniejszych producentów, dla których koszty i skalowalność procedur compliance są szczególnie dotkliwe.
Całościowe podejście do VerpackG wymaga więc integracji zgodności z polityką produktową i łańcuchem wartości — od działu R&D po sprzedaż — oraz proaktywnego planowania, bo błędy w rozliczeniach czy brak rejestracji mogą prowadzić do sankcji i utraty dostępu do rynku. W praktyce oznacza to, że wdrożenie procedur compliance powinno być traktowane jako inwestycja w ciągłość działania, a nie jednorazowy koszt.